در سایه جنگ و ناپایداریهای ناشی از آن، صنایع مختلف کشور با فشارهای متعددی روبهرو شدهاند و صنعت آرایشی و بهداشتی نیز از این وضعیت مستثنا نبوده است؛ صنعتی که امروز با چالشهایی همچون اختلال در تأمین مواد اولیه، افزایش هزینههای تولید و دشواری در زنجیره واردات دستوپنجه نرم میکند و همین مسائل مسیر تولید و عرضه را با ابهام و نگرانیهایی جدی همراه کرده است. در همین رابطه امیرحسین ذوالفقاریپور، مدیرعامل کیاکام فارمد به خانومی بیزینس میگوید: اگر شرایط به همین منوال ادامه پیدا کند، قطعاً با کمبود کالا مواجه خواهیم شد؛ چراکه هم مسیرهای ورود کالا دشوارتر شده و هم تبادلاتی که شرکتها با کشورهای همسایه، بهویژه در حوزه تأمین مواد اولیه، داشتند با مشکل روبهرو شده است. پیشبینی من این است که هم قیمتها بهشدت افزایش پیدا میکنند و هم با کسری قابلتوجه کالا مواجه خواهیم شد.
در پی جنگ اخیر، شرکت شما به عنوان یک شرکت فعال در صنعت آرایشی و بهداشتی با چه چالشهایی در زمینه تامین مواد اولیه و ملزومات بستهبندی مواجه شده است؟
تأمین ملزومات بستهبندی، بهدلیل وابستگی مستقیم به مواد پتروشیمی، بهشدت تحت تأثیر قرار گرفته است. در واقع، آنچه برای ما رخ داده این است که قیمت بستهبندیهایی که تهیه میکردیم نسبت به اسفند ماه حداقل چهار برابر افزایش یافته است. همچنین موجودی شرکتهای تأمینکننده برای تولید ظروف بهطور قابلتوجهی کاهش پیدا کرده؛ بهگونهای که هم زمان انتظار و صفها طولانیتر شده، هم شرایط خرید عمدتاً نقدی شده و هم با افزایش شدید قیمتها مواجه هستیم.
در دورهای که بخش زیادی از صنایع با محدودیت و اختلال در حوزه تخصیص ارز مواجه بودهاند، این مسئله چه تأثیری بر فعالیتهای شما گذاشته و با چه مشکلاتی در این حوزه روبهرو شدهاید؟
ما درخواست خود را ثبت کردهایم، اما هنوز موفق به دریافت ارز نشدهایم. همکاران در حال پیگیری موضوع هستند تا فرآیند را جلو ببرند، با این حال، هنوز برای خود ما مشخص نیست که آیا تخصیص ارز انجام خواهد شد یا خیر، در چه میزان خواهد بود و اساساً شرایط انجام مبادلات در آینده نزدیک به چه صورت خواهد بود.
در این مدت، میزان صادرات شرکت شما چه تغییراتی داشته و تا چه اندازه کاهش پیدا کرده است؟
در حال حاضر، درخواستهایی برای پیشبرد این موضوع وجود دارد و ما در حال بررسی و مذاکره برای آنها هستیم. اما عملاً در این مدت صادراتی انجام نشده است. واقعیت هم این است که در حال حاضر با توجه به دشواری واردات مواد اولیه، دغدغه اصلی ما تأمین نیاز داخل است و موضوع صادرات در اولویت بعدی قرار گرفته است.
در شرایطی که صنعت آرایشی و بهداشتی با چنین چالشهایی مواجه است، چشمانداز تولید را چگونه ارزیابی میکنید؟
اگر شرایط به همین منوال ادامه پیدا کند، قطعاً با کمبود کالا مواجه خواهیم شد؛ چراکه هم مسیرهای ورود کالا دشوارتر شده و هم تبادلاتی که شرکتها با کشورهای همسایه، بهویژه در حوزه تأمین مواد اولیه، داشتند با مشکل روبهرو شده است. پیشبینی من این است که هم قیمتها بهشدت افزایش پیدا میکنند و هم با کسری قابلتوجه کالا مواجه خواهیم شد. این صنعت که از نظر اشتغالزایی وضعیت نسبتاً مطلوبی دارد، متأسفانه ممکن است با موجی از بیکاری و تعطیلی نیز مواجه شود.
مشکلاتی که به آن اشاره شد تا چه اندازه میتواند بر افزایش قیمت نهایی محصولات برای مصرفکنندگان اثرگذار باشد؟
پس از سال گذشته و تقریباً تکنرخی شدن ارز، هزینه تأمین مواد اولیه نیز به تبع آن تقریباً دو برابر شده و این موضوع بهشدت بر بهای تمامشده کالاها اثرگذار است. نبود مواد اولیه یا دشواری واردات نیز صرفاً این وضعیت را تشدید میکند. طبیعی است که شرکتها ممکن است برای چند ماه ذخیره مواد اولیه داشته باشند، اما در خریدهای جدید، هم بهدلیل افزایش هزینههای حملونقل ناشی از استفاده از مسیرهای جایگزین و هم سختتر شدن فرآیند تأمین، با افزایش قیمت مواجه خواهند شد. بدیهی است محصولاتی که وابستگی جهانی بیشتری دارند و بهطور مستقیم با نفت مرتبط هستند، با افزایش هزینه بیشتری روبهرو خواهند شد. در نتیجه، بهای تمامشده محصولات افزایش پیدا میکند. با توجه به کاهش مستمر قدرت خرید مردم، به نظر میرسد هم افت فروش و هم افزایش ناگزیر قیمتها در بازار محصولات آرایشی و بهداشتی اجتنابناپذیر خواهد بود.
در این مدت آیا دولت برنامه یا بسته حمایتی مشخصی برای جبران کمبود مواد اولیه یا حمایت از صنایع ارائه کرده است؟
یکسری اقدامات انجام شده است؛ برای مثال، سامانه «کات» فعال است، اما در حال حاضر برخی حمایتها محدود به کارخانههایی شده که مستقیماً از جنگ آسیب دیدهاند یا تعداد پرسنل آنها از حد مشخصی بالاتر نیست. به این ترتیب، برای شرکتهایی با ظرفیت پرسنلی بالاتر هنوز اقدام مشخص و مؤثری صورت نگرفته است. با اینکه میدانیم برنامههایی در دست تدوین است، اما تاکنون اثر محسوسی از این حمایتها احساس نکردهایم. در عین حال، میشد اقدامات مؤثرتری نیز انجام داد؛ برای مثال، در جنگ ۱۲ روزه، پرداخت اقساط بانکی یک ماه به تعویق افتاد که این موضوع کمک قابلتوجهی به شرکتها در مدیریت بهتر چرخه نقدینگی کرد، اما در این شرایط چنین حمایتی اعمال نشده است؛ در حالی که میتوانست نقش مهمی در بهبود وضعیت نقدینگی شرکتها داشته باشد.
به نظر شما چه راهکار یا راهکارهایی میتواند برای عبور از این وضعیت و بهبود شرایط فعلی مؤثر واقع شود؟
در وهله اول امیدواریم هر اتفاقی که رخ میدهد به نفع کشور و مردم باشد و نوعی ثبات به بازار بازگردد. طبیعتاً همه در وضعیت مشابهی قرار دارند و شرکتها نیز با کمبود نقدینگی مواجهاند. اگر دولت بتواند حمایتهای مالی بهتری از شرکتها انجام دهد، قطعاً بخش تولید همواره پای کار بوده و تلاش میکند بازار را تنظیم کرده و نیازها و مایحتاج مردم را تأمین کند.
