محدودیت در تأمین مواد اولیه، فقط هزینه تولید را افزایش نداده؛ شیوه تولید در صنعت آرایشی و بهداشتی را نیز تغییر داده است. امروز برخی کارخانهها برای حفظ تولید برندهای خود، ظرفیت تولید قراردادی را کاهش دادهاند، مسیر واردات مواد اولیه تغییر کرده و تولیدکنندگان برای حفظ کیفیت با گزینههای محدودتری روبهرو هستند. علیرضا تهرانی، مدیرفروش برندهای ناک و لاویاچه، در گفتوگو با خانومی بیزینس از اثر این تحولات بر تولید، کیفیت، قیمت و شبکه فروش میگوید.
محدودیت تأمین مواد اولیه چه تغییری در روند تولید ایجاد کرده است؟
مهمترین چالش امروز صنعت، بهویژه پس از تحولات اخیر، تأمین مواد اولیه و ملزومات تولید است. ما در دو برند ناک و لاویاچه حدود ۱۲۰ قلم محصول (SKU) داریم و حفظ این تنوع، نیازمند تأمین مستمر مواد اولیه است؛ موضوعی که امروز دشوارتر از گذشته شده است.
برندهایی که کارخانه تولیدی مستقل ندارند و از ظرفیت کارخانههای دیگر استفاده میکنند، بیش از سایرین تحت فشار قرار گرفتهاند. از یک سو تأمین مواد اولیه سختتر شده و از سوی دیگر، اغلب این اقلام فقط بهصورت نقدی عرضه میشوند که فشار مالی قابل توجهی ایجاد میکند.
در مقابل، کارخانههایی که برند اختصاصی دارند، طبیعی است که در شرایط محدودیت، مواد اولیه موجود را ابتدا به تولید محصولات خود اختصاص دهند؛ موضوعی که ادامه تولید قراردادی برای سایر برندها را با چالش جدی روبهرو کرده است.
این شرایط چه تغییری در اولویتهای تولید شما ایجاد کرده است؟
خوشبختانه در حال حاضر با کمبود جدی مواد اولیه مواجه نیستیم و توانستهایم موجودی کارخانه را در سطح قابل قبولی حفظ کنیم؛ اما این به معنای عادی بودن شرایط نیست.
به دلیل محدودیت در تأمین مواد اولیه، ناچار شدیم قرارداد تولید برخی از برندهای شناختهشده صنعت آرایشی و بهداشتی را که محصولاتشان در کارخانه ما تولید میشد، متوقف کنیم تا مواد اولیه موجود را به تولید محصولات برندهای خودمان اختصاص دهیم و بتوانیم تعهداتمان را نسبت به بازار و مصرفکنندگان حفظ کنیم.
محدودیت تأمین مواد اولیه تا چه اندازه کیفیت محصولات را تحت تأثیر قرار داده است؟
این محدودیتها میتواند بر کیفیت محصولات نیز اثر بگذارد. بسیاری از تولیدکنندگان ناخواسته به سمت استفاده از مواد اولیهای میروند که کیفیت پایینتری نسبت به گذشته دارند؛ نه از روی انتخاب، بلکه به دلیل محدودیتهای موجود در بازار.
برای مثال، اگر پیش از این هیالورونیک اسید مورد نیازمان را از تولیدکنندگان معتبر آلمان یا فرانسه تهیه میکردیم، امروز در بسیاری از موارد ناچاریم از تأمینکنندگان هندی یا چینی خرید کنیم. این تغییر همیشه به معنای افت شدید کیفیت نیست، اما در برخی موارد میتواند بر کیفیت نهایی محصول اثر بگذارد. در چنین شرایطی، حفظ کیفیت به یکی از دشوارترین مسئولیتهای تولیدکنندگان تبدیل شده است.
افزایش هزینههای تولید چه اثری بر قیمت محصولات گذاشته است؟
پیش از این، مواد اولیه و ملزومات موردنیازمان را مستقیماً از طریق دبی وارد میکردیم، اما امروز به دلیل محدودیتهای موجود، ناچاریم کالا را ابتدا به ترکیه منتقل کنیم و سپس از آنجا وارد کشور کنیم. این تغییر، هزینه حملونقل و تأمین را بهطور قابل توجهی افزایش داده است.
هیچ تولیدکنندهای نمیتواند این افزایش هزینه را بهطور کامل از محل سود خود جبران کند و بخشی از آن ناگزیر در قیمت نهایی محصولات منعکس میشود. از سوی دیگر، نوسانات مداوم نرخ ارز نیز باعث شده بسیاری از برندهای این صنعت طی سال ناچار به اصلاح قیمت محصولات خود شوند.
این شرایط چه اثری بر فروش و شبکه توزیع گذاشته است؟
در کنار چالشهای تولید، افزایش هزینه جذب و نگهداشت نیروی فروش نیز به یکی از مسائل مهم صنعت تبدیل شده است. داشتن نمایندگان فروش توانمند، چه در تهران و چه در شهرستانها، نقش مهمی در توسعه بازار دارد، اما افزایش هزینههای استخدام و حقوق، جذب و حفظ این نیروها را دشوارتر از گذشته کرده است.
مهمترین انتظار شما از سیاستگذاران چیست؟
مهمترین مطالبه ما ایجاد ثبات در بازار ارز و تسهیل واردات مواد اولیه و ملزومات تولید است. اگر امکان تأمین این اقلام با هزینه کمتر، زمان کوتاهتر و موانع کمتر فراهم شود، هزینههای تولید کاهش مییابد و در نتیجه فشار کمتری نیز به مصرفکنندگان وارد خواهد شد.
